KONKURS

Zapraszam do konkursu, w którym wystarczy mieć trochę szczęścia by zgarnąć książkę Federico Moccia 

„Mężczyzna, którego nie chciała pokochać” 

KONKURS 

Szukaj mnie wśród lawendy

„Szukaj mnie wśród lawendy” to trylogia rozgrywająca się na malowniczym półwyspie Pelješac położonym w południowej części dalmatyńskiego wybrzeża Chorwacji i opowiadająca historię trzech sióstr Skotnickich – Zuzanny, Zofii i Gabrieli. Autorką serii jest Agnieszka Lingas – Łoniewska, której pomysł na napisanie cyklu przyszedł do głowy podczas rodzinnych wakacji na w/w półwyspie.

Główną bohaterką pierwszego tomu jest najstarsza z sióstr – trzydziestotrzyletnia Zuzanna. Kobieta samotna, której życie kręci się wokół pracy w korporacji i zdobywaniu kolejnych szczebli na drabinie zawodowej. Jest wymagającą, nastawioną na sukces perfekcjonistką, dla której liczą się wyniki, a to sprawia, że nie tylko zyskała wśród podwładnych określenie „Żyleta”, ale też zaniedbała prywatną sferę życia. Nie przeszkadza jej to jednak, ponieważ ma jasno określone cele i niejeden raz przekonała się, że nieudane randki, flirty w sieci oraz przygodny seks to nieopłacalna inwestycja. I pewnie egzystencja dziewczyny jeszcze długo nie uległaby zmianie, gdyby nie pewna decyzja szefa, która zbiegła się z nieoczekiwaną propozycją najmłodszej siostry Gabrysi. Tak Zuzanna znalazła się w Chorwacji na spotkaniu ze swoim przeznaczeniem, które przez szesnaście lat czekało na spełnienie.

Perska miłość

Arabski świat dla większości Europejczyków jest tajemniczy, fascynujący, a jednocześnie przerażający i niebezpieczny. Surowe obyczaje i konserwatywne podejście do tradycji sprawiają, że przepaść społeczna między kobietami a mężczyznami wcale nie zmniejsza się. Stare wschodnie powiedzenie mówi, że honor mężczyzny znajduje się między nogami kobiety, a to daje ich opiekunom nieograniczoną władzę nad będącymi pod ich opieką niewiastami. Dla Arabek taki stan rzeczy jest naturalny, ale kiedy kobieta wychowywana w kraju, w którym obowiązuje wiele swobód i równouprawnienie, godzi się żyć zgodnie z zasadami obowiązującymi na Bliskim Wschodzie, rodzi się pytanie czy jest to objaw szaleństwa, niefrasobliwości czy wielkiej miłości?

Eleonora i Park

Młodość to jeden z najpiękniejszych okresów w naszym życiu, otwieramy się na świat i nowe doświadczenia. Rodzice dają nam coraz więcej swobody i pozwalają samodzielnie podejmować niektóre decyzje. To właśnie wtedy większość z nas doświadcza pierwszych porywów serca, zauroczenia, a nawet miłości i zaczyna pakować własny bagaż doświadczeń. I mimo, że w tym czasie popełniamy błędy, smakujemy goryczy rozczarowania i przekonujemy się, że życie nie jest bajką, to ten okres wspominamy jako radosny i beztroski. Ale czy zastanawialiście się kiedyś, jak wygląda życie nastolatków, którym ktoś odbiera to naturalne prawo do szczęścia u progu dorosłości?

Eleonora i Park to dwójka szesnastolatków, których drogi los splata pewnego sierpniowego poranka w szkolnym autobusie. Ona – nowa, z burzą wściekle rudych loków, nadwagą i w stroju przykuwającym uwagę. On – starający się wtopić w otoczenie wielbiciel komiksów i taekwondo. I choć pozornie więcej ich dzieli niż łączy, a pierwsze spotkanie prawie zakończyło się katastrofą, to wspólne podróże do szkoły i zainteresowania zbliżają ich do siebie. A z biegiem czasu pragną czegoś więcej. Ale czy mając tak niewiele lat ma się realne szanse na przeżycie wielkiej miłości?

Sztuka musi być użyteczna, żeby była coś warta...

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Doroty Ponińskiej było bardzo udane. Autorka uwiodła mnie barwnym stylem i pomysłowością w kreacji losów bohaterów. Zabrała mnie w fascynującą podróż do przeszłości i pozwoliła być świadkiem minionych wydarzeń oraz życia ówczesnych ludzi. Sięgając po drugi tom cyklu „Podróż po miłość” miałam nadzieję, że losy Marii będą równie intrygujące, jak historia jej matki – Emilii.

„Podróż po miłość” to saga rodzinna, rozciągnięta w czasie od powstania listopadowego aż do współczesności, obejmująca trzy kontynenty. Losy polskich bohaterek, kilku pokoleń kobiet z jednej rodziny, splatają się z historią życia trzech wybitnych mężczyzn – artystów: poety perskiego Rumiego, ormiańskiego malarza Ajwazowskiego i amerykańskiego pisarza Hemingwaya. Saga przedstawia koleje życia, perypetie miłosne i emocje spokrewnionych kobiet na bogatym tle historyczno - kulturowym kolejnych epok i kontynentów.

Adama Przechrzty Demony Czasu Pokoju

Druga połowa 1947 roku, od zakończenia wojny minęły dwa lata. Upadek Trzeciej Rzeszy zmienił wszystko. 

Do kraju powracają żołnierze. Nie tylko Ci rozbestwieni frontową swobodą i oszołomieni bogactwem zamieszkałych przez burżujów państw, ale także tacy, których rozkazem Stalina wyciągnięto z więzień i łagrów, aby własną krwią odkupili winy. 

To oni właśnie chcą powetować sobie czas spędzony w okopach i za kratami. Więźniowie polityczni, ofiary donosów, zwykli bandyci. 

Kraj ogarnia niespotykana wcześniej fala zbrodni.

Milicja nie daje sobie rady z doświadczonymi, zaprawionymi w walkach frontowcami. Ktoś musi zaprowadzić porządek. 

Razumowski otrzymuje propozycję nie do odrzucenia. Niestety, to nie koniec jego kłopotów. 

Przysługa

Anna Karpińska pisze dla płci pięknej, a w swoich powieściach porusza tematy i problemy bliskie kobiecemu sercu. Zadebiutowała w 2012 roku romantyczną historią „Chorwacka przystań”, którą zaskarbiła sobie serca czytelniczek. Dziś ma na koncie pięć publikacji. Ja na pierwsze spotkanie z autorką wybrałam jej najmłodsze dziecko o intrygującym tytule „Przysługa”.

„Przysługa” to opowieść o pewnej decyzji, która po siedemnastu latach odmieniła życie dwóch rodzin. Karol w przeszłości zgodził się pomóc swojemu bratu Darkowi w bardzo delikatnej sprawie, stawiając tylko jeden warunek gwarantujący mu zabezpieczenie na przyszłość. Był przekonany, że trzymając asa w rękawie ma przewagę, ale nie przewidział, że życie czasem nie zwraca uwagi na plany człowieka i pisze własne scenariusze. I pewnego wrześniowego dnia postanowiło zakpić z Karola, zmuszając go do zmierzenia się konsekwencjami dawnych czynów.

Arabska księżniczka

Nikt z nas nie ma wątpliwości, że psychopaci są wśród nas. I choć pierwszym skojarzeniem związanym z tym określeniem jakie przychodzi nam na myśl jest Hannibal Lecter, to okazuje się, że jednostki zdolne do krwawych zbrodni stanowią odsetek w tej grupie. A osoby dotknięte tym zaburzeniem potrafią doskonale maskować się, choć chętnie wykorzystują swoją charyzmę oraz dostępne środki manipulacji i zastraszania w celu zaspokojenia własnych potrzeb i kontroli innych. Sięgając po książkę Jana Bratkowskiego „Arabska księżniczka” wiedziałam, że będzie to dla mnie nowe doświadczenie literackie gdyż zagadnienie psychopatii znałam jedynie z definicji.

Głównym bohaterem powieści jest Roman – mężczyzna po sześćdziesiątce, który ma ugruntowaną pozycję finansową i zawodową. W jego życiu brakuje tylko niewiasty, która zapewniłaby mu ciepło i obdarzyła miłością. I choć starszy pan ma świadomość, że dla niektórych kobiet jego majątek i pieniądze mogą stanowić łakomy kąsek, chętnie korzysta z usług portali randkowych. Na jednym z nich poznaje Luisę – dużo młodszą Meksykankę, która szybko kradnie mu serce i wkracza w jego życie niczym tajfun. Po pięknym początku następuje czas burz i emocjonalnej huśtawki, a kiedy mężczyzna odkrywa prawdę o ukochanej decyduje się na jedyne słuszne rozwiązanie. Ale czy Luisa łatwo zrezygnuje ze związku z Romanem i pozwoli mu tak zwyczajnie odejść? I do czego zdolna jest osoba chora psychicznie, kiedy ktoś zawiedzie jej oczekiwania?

Zawsze jest wybór

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Allena Zadoffa było bardzo udane, a lektura pierwszego tomu serii „Chłopak nikt” dostarczyła mi różnorodnych wrażeń. Byłam ciekawa jak potoczą się losy Zacha - maszyny do zabijania, narzędzia w rękach tajnej organizacji, zajmującej się „cichą” eliminacją poważnych zagrożeń. Sięgając po drugi tom cyklu byłam pełna nadziei, ale miałam też obawy czy autorowi nie zabraknie pomysłów na urozmaicenie i skomplikowanie życia głównego bohatera.

Drugi tom cyklu „Chłopak nikt. Jestem misją” to kolejne spotkanie z Zachem i "Programem", który wyznacza mu kolejne zadanie. Tym razem na celowniku młodzieńca jest Eugene Moore – były żołnierz, który w New Hampshire prowadzi całkowicie „odcięty” od świata indoktrynacyjny, wojskowy obóz dla młodzieży. I mimo, że dla chłopaka takie misje to chleb powszedni, w tym przypadku nie będzie mógł liczyć na wsparcie swojej agencji, a nierozważny krok może sprawić, iż zostanie wyeliminowany, tak jak poprzedni agent wyznaczony przez "Program" do tego zadania. I choć plan akcji zakłada minimalne ryzyko, sprawy przybierają nieoczekiwany obrót zmuszając nastolatka do jednego z najtrudniejszych wyborów.

Bywają pytania, na które nawet karty tarota nie znają odpowiedzi

Na rynku wydawniczym coraz częściej pojawiają się książki debiutujących polskich pisarzy. A to nie tylko potwierdza, że na własnym podwórku mamy wielu zdolnych i utalentowanych autorów, ale też pozwala na rozkwit polskiej literatury współczesnej. Sięgając po powieść Aśki Wiśniewskiej o intrygującym tytule „Seks w samolocie” nie wiedziałam czego spodziewać się po lekturze, ale opis okładkowy brzmiał bardzo zachęcająco.

Aśka Wiśniewska urodziła się i mieszka we Wrocławiu. Jest zodiakalnym, romantycznym Rakiem uwielbiającym piosenki Elvisa Presleya, Czesława Niemena i Krzysztofa Krawczyka oraz filmy z udziałem Marylin Monroe. Pomimo tragedii, których los jej nie szczędził często uśmiecha się. Jest osobą pogodną, a w gorszych chwilach odwiedza magiczny Ostrów Tumski lub gmach sądu, w którym panuje dostojna atmosfera.