Przyjaciel od kuchni

Większości z nas Paryż kojarzy się z miastem miłości, stolicą zakochanych, wieżą Eiffla, Luwrem, Łukiem Triumfalnym, majestatyczną Katedrą Notre Dame oraz doskonałą kuchnią i znakomitym winem. Sięgając po książkę Deborah McKinlay o intrygującym tytule „Cała nadzieja w Paryżu” miałam nadzieję na niepowtarzalną wycieczkę do tego niesamowitego miasta i byłam ciekawa jaka będzie jego rola w przedstawionej historii.

„Cała nadzieja w Paryżu” to opowieść o Eve – samotnej kobiecie po czterdziestce, matce dorosłej córki, która zamknęła się w "złotej klatce" i oddała pasji gotowania. Przyrządzanie potraw nie tylko koiło jej nerwy, ale okazało się idealnym lekarstwem na toksyczny wpływ rodzicielki. Pewnego dnia pod wpływem wrażeń z lektury książki „Martwe litery” postanawia napisać do jej autora. I tak nawiązuje z nim epistolarną znajomość, której więzy z biegiem czasu się zacieśniają. Ale czy możliwa jest przyjaźń między dwojgiem ludzi, kiedy jedynym łącznikiem jest pióro, papier i morze tematów do poruszenia?

Kochać inaczej

Homoseksualizm towarzyszy ludzkości od zarania dziejów i na przestrzeni wieków był na przemian gloryfikowany, tolerowany, potępiany i karany w różnych kulturach. W Starożytnej Grecji i Rzymie orientacja homoseksualna zarówno mężczyzn, jak i kobiet była akceptowana. W Atenach i Sparcie uważano ją za jedną z dróg, po której młody człowiek dochodził do dojrzałości. A we współczesnej „tolerancyjnej” Polsce ten rodzaj odmienności budzi sporo emocji oraz kontrowersji, tak jakby łóżkowe upodobania i wybierane obiekty westchnień czy uczuć „mówiły” wszystko o człowieku.

„Bielizna i czekoladki” to scenariusz komediowego serialu telewizyjnego opowiadającego o losach bohaterów, których łączy wspólna cecha – orientacja seksualna. Pojawiają się w niej rożne postacie, m.in.:sfrustrowana pracownica urzędu skarbowego, kasjerka z osiedlowego sklepu uwielbiająca oglądać w pracy telewizję, naiwny sanitariusz, emigrant z Ukrainy i proboszcz spotykający się z synem gosposi. A także „panna dziedziczka” - syn właściciela fabryki makaronów, który spełnia się jako fryzjer w salonie „Podetnij się”, celebryta znany ze szklanego ekranu, bezpośrednia rudowłosa aktorka oraz emerytowany pilot, któremu egzystencja w domu spokojnej starości podcięła skrzydła.

Konkurs na portalu Sztukater

Dziś zapraszam Was do konkursu zorganizowanego na portalu Sztukater, w którym można wygrać bardzo ciekawe nagrody. A pytanie konkursowe nikomu nie powinno sprawić trudności

Więcej o konkursie dowiecie się tutaj

A na zachętę lista nagród

Polowanie dopiero się zaczyna

Przyznam szczerze, że pierwszy tom serii „Polowanie” mnie nie zachwycił. Miałam zastrzeżenia do kreacji głównego bohatera i realizacji samego pomysłu na fabułę. Do sięgnięcia po kolejny tom zmusiła mnie babska ciekawość, którą autor bardzo skutecznie podsycił tworząc zakończenie poprzedniego tomu. Napisał „The end”, kiedy wreszcie w życiu bohaterów zaczęło się naprawdę dziać.

Akcja powieści rozpoczyna dokładnie w tym samym momencie, w którym zakończyło się „Polowanie”. Gene wraz z grupą heperów ucieka łodzią przed bandą żadnych krwi łowców. I choć woda daje im przewagę, determinacja myśliwych sprawia, że nie mogą czuć się bezpiecznie. Do tego dochodzi walka z żywiołem i głodem. A kiedy na ich drodze pojawia się wodospad, okazuje się, że pokonanie go to dopiero początek długiej, niebezpiecznej i krętej drogi, jaką zaplanował dla nich naukowiec.

Pamiętnik z mrówkoszczelnej kasety

 „Po prostu uważam, że kawa zastępuje ludziom seks, ćwiczenia, zdrową dietę, właściwą ilość snu, szczęście, cel w życiu oraz mózg”. -Mark Helprin, Pamiętnik z mrówkoszczelnej kasety

Oscar Progresso siada codziennie w ogrodzie na szczycie góry (uzbrojony w walthera P88, z którym się nie rozstaje), spogląda na Rio de Janeiro i spisuje swoje wspomnienia, po czym skrzętnie upycha je w mrówkoszczelnej kasecie. To, co przeżył, wydaje się nieprawdopodobne: zabójstwo w obronie własnej, pobyt w szpitalu psychiatrycznym, małżeństwo z cudowną milionerką, rozwód z okrutną milionerką, obrabowanie największego banku na świecie, dwukrotne zestrzelenie przez Luftwaffe, rozmowy z papieżem w stylu: „cześć, właśnie się do ciebie wybieraliśmy”, oświadczyny po pięciu minutach znajomości i ślub z trzykrotnie młodszą Brazylijką... Aż trudno uwierzyć, że największy wpływ na życie tego ekscentrycznego Amerykanina miała... kawa, „siła nieczysta”, z którą obsesyjnie walczy.

3 dni z Quickiem - Prawie jak gwiazda rocka

Gwiazda rocka kojarzy się nam z przystojnym długowłosym mężczyzną otoczonym świtą fanów. Przebojowym, wyluzowanym i potrafiącym na scenie czynić cuda. Porywającym tłumy i zapewniającym odjazdowe wrażenia. Idol i autorytet dla młodych ludzi, dlatego też wielu marzy by być jak on. I choć z biegiem lat większość z nich wyrasta z młodzieńczych marzeń, sentyment do bożyszcza pozostaje w sercu na zawsze. Sięgając po powieść Matthew Quicka „Prawie jak gwiazda rocka” liczyłam na rockowe wrażenia, ale nie przypuszczałam, że moja wrażliwość zostanie wystawiona na tak skrajne emocje.

Siedemnastoletnia Amber Appleton mieszka w szkolnym autobusie z matką i psem. I choć obecny „dom” nie należy do jej wymarzonych, nie traci nadziei i potrafi znaleźć plusy zaistniałej sytuacji. Jest członkiem Federacji Fantastycznych Fanatyków Franksa, trenuje Chrystusowe Diwy z Korei i toczy zaciętą walkę z Joan Sędziwą. Myśli pozytywnie i zaraża innych swoją energią i kiedy jest przekonana, że opatrzność już bardziej nie może jej doświadczyć, złośliwy los postanawia udowodnić jej, jak bardzo się myli.

Nigdziebądź wyd. 7

Najlepsza humorystyczna powieść fantasy lat dziewięćdziesiątych. Pełna niezwykłych przygód, barwnych postaci i niesamowitych zdarzeń. Neil Gaiman, laureat World

Fantasy Award, jest znany w Polsce m.in. z powieści ′′Dobry Omen′′, napisanej wspólnie z Terrym Pratchettem.

"Richard Oliver Mayhew, bohater Nigdziebądź, jest w tarapatach. Przyszły na niego, prawdę powiedziawszy, takie kłopoty i takie terminy, że zaczął pisać - w pamięci -

pamiętnik. Zaczął tak: Drogi pamiętniku. W piątek miałem pracę, narzeczoną, dom i sensowne życie, o ile w ogóle życie może mieć sens. Potem znalazłem na chodniku

3 dni z Quickiem - Wybacz mi, Leonardzie

Matthew Quick podbił moje serce powieścią „Niezbędnik obserwatorów gwiazd”, która była dla mnie nie tylko miłym zaskoczeniem, ale też dostarczyła mi dużej dawki emocji i wrażeń. Sięgając po „Wybacz mi, Leonardzie” byłam pewna, że i tym razem autor mnie nie zawiedzie, lecz nie przypuszczałam, że książka w tak dużym stopniu przewyższy swoją poprzedniczkę.

Głównym bohaterem powieści jest Leonard, którego poznajemy w dniu osiemnastych urodzin. Ten dzień młodzieniec rozpoczyna w bardzo nietypowy sposób – goląc głowę i przygotowując prezenty dla najbliższych mu osób. I choć nie ma ich wielu, każdy prezent jest przemyślany i idealnie dopasowany do odbiorcy. Jednak najbardziej spektakularny podarunek ma dla byłego przyjaciela – Ashera, którym postanawia wyrazić mu podziękowania i wdzięczność za wszystko to, co kumpel dla niego uczynił. I choć już samo rozdawanie upominków przez jubilata wzbudza zdziwienie, to okazuje się, że to tylko część urodzinowej ceremonii jaką sam dla siebie przygotował.

Ostatnia część serii “Dary Anioła”

Zakończenie serii “Dary anioła”

Ciemność ogarnęła świat Nocnych Łowców. Chaos i destrukcja obezwładniają Nefilim, ale Clary, Jace, Simon i ich przyjaciele łączą siły, żeby walczyć z największym złem, z jakim kiedykolwiek się zetknęli. Brat Clary, Sebastian Morgenstern, systematycznie usiłuje zniszczyć Nocnych Łowców. Posługując się Piekielnym Kielichem, zmienia ich w istoty z koszmaru, rozdziela rodziny i kochanków, powiększa szeregi swojej armii Mrocznych. Nic na świecie nie jest w stanie go pokonać… ale jeśli Clary i jej drużyna wyprawią się do królestwa demonów, mogą mieć szansę…

Ludzie stracą życie, miłość zostanie poświęcona, cały świat się zmieni. Kto przeżyje w szóstej i ostatniej, wybuchowej części „Darów Anioła"?

Echopraksja